De dag nadien ...

Wat doet een ploeg in puntennood die een belangrijke partij verloor achteraf?

Uw Pieterman worstelt al een tijdje met deze vraag. Dus op naar de dinsdagavondtraining en eens horen ter plaatse. Beetje luistervinken. Soms vind je de waarheid langs de kant van het veld.

De gewone drukte, een komen en gaan van jeugdspelers en trainers. Een doolhof van kegels, hekjes, doelen en ander materiaal op de oefenvelden. Ouders die hun kampioenen aansporen om door te gaan en af te zien. Zo word je groot en sterk.

Ook enkele routiniers getroffen met een mening over de verloren partij tegen Heestert, daarvoor zijn we gekomen.

“De referee maaide het gras voor onze voeten weg. Het eerste doelpunt van de bezoekers was een schoolvoorbeeld van buitenspel.” Een klein VAR moment met een smartphone is ons deel. “En daar bovenop nog eens het afgekeurde doelpunt in de laatste minuten. Nog zo’n geval.” Om dan te besluiten: “Ze kunnen het nog niet in eerste afdeling, hoe zouden ze het hier kunnen”. De omstaanders knikken instemmend.

“De eerste helft waren we nergens, dat versta ik niet. Ge weet het op voorhand: Heestert speelt hier altijd goed. Wij waren voorzeker nog met onze gedachten in de cabines. Moa vent toch, ik ging nog al anders tekeer in mijnen tijd.”

Met een zorgelijke blik : “En zaterdag naar den eersten, wat gaat dat zijn?”

Ondertussen warmen de spelers zich op in een serene sfeer. Geconcentreerd om zonder blessures het hindernissenparcours te overleven. Er kan al eens een lachje af, gelukkig maar. De spanning in hun lijf zal plaats maken voor een zalig balgevoel.

“Het ging niet de eerste helft. We voetbalden niet maar liepen gewoon achter ulder gat. Beire moeilijk tegen al die reuzen. De tweede helft kwamen we wel in ons spel. ’t Scheelde geen haar of we wonnen nog.” Hun mening.

“Dat een halfuur op niveau presteren te weinig is om een match te winnen.” zijn mijn woorden.

Eén conclusie dringt zich op : we hebben het moeilijk tegen volwassen ploegen die hun gewicht in de schaal werpen. En er dienen zich nog zo’n paar ploegen aan op weg naar het behoud. Een voormalig bestuurslid besloot zo’n gesprek altijd met deze wijsheid: “Als je bijna op de autobus zit kom je altijd te laat.”

Wat doe een ploeg in puntennood voor zijn verplaatsing naar de competitieleider?

Ik strikte Eddy Verbeeck, trainer van de fanion, voor een gesprekje op donderdagavond.