Een gezellig onderonsje

Veel volk, stralend weer en een opperbeste sfeer: alle ingrediënten voor een gezellig potje voetbal onder vrienden zijn aanwezig.

Beide ploegen beginnen voorzichtig en gezapig, vooral om een vroege achterstand te vermijden. Toch dwingen we al snel een hoekschop af. De afvallende bal belandt via Adan op de paal. Geen ooh’s of aah’s, iedereen is in lentemodus.

Het is wachten tot de twintigste minuut op de eerste aanval van de thuisploeg. Rogiers heeft geen moeite met de lage schuiver.

De match gaat gewoon zijn gangetje. Er zijn enkele schermutselingen voor de doelmonden, wat overtredingen en een scheidsrechter die voor een gedeelte van het publiek een paarswitte zonnebril op heeft.

Pas op het halfuur een tweede kans voor de bezoekers: Jordy kan onvoldoende bij de bal. De thuisploeg houdt de boel gesloten en opteert steevast voor de lange bal.

De nullen op het scorebord genieten van het zonnetje.

We komen vinnig uit de kleedkamer op zoek naar kansen.

De thuisploeg kruipt wel achteruit maar geeft niks weg. Bij één van hun zeldzame uitbraken kunnen ze wel dreigen.

Het onze Victor die met een scherpe actie de plaatselijke doelman uitdaagt. Zijn schuiver wordt in hoekschop geduwd.

Even later is de voorsprong wel heel dichtbij. Yassin vindt in de massa Yordi, zijn schuiver streelt de doellijn voorlangs.

Dé kans van de wedstrijd is voor Moorsele. Op tegenaanval komt Boucky (zijn koosnaampje van de lokale aanhang zal ik onthouden voor volgend jaar) voor een lege doelmond. Hij besluit overhaast op een wanhopige Rogiers. Boucky is nu wel erg lief voor zijn toekomstige ploeg.

Robbe staat na vele maanden van blessureleed opnieuw in de ploeg. Zijn voetbalinstinct is zeker nog intact, hij mist alleen nog wat scherpte. Uiteraard zou ik zeggen. Zijn eerste kans trapt hij onbesuisd over, de tweede kans trapt hij naast. Maar telkens duikt hij gepast op voor doel.

Met een geniale voorzet brengt Victor hem alleen voor doel. Met meer geluk dan kunde haalt de doelman zijn bal uit de benedenhoek.

Meer dan een hoekschop houden we er niet aan over.

Moorsele kraakt nu in al zijn voegen.

We krijgen nog twee kansen. Eerst Victor zelf met een harde knal die op het nabij gelegen kerkhof sterft en nogmaals Yordi.

De nullen op het scorebord hebben de tijd van hun leven.

We kopen niks met dit ene puntje.

Of zoals een aandachtig toeschouwer opmerkte: “Wevelgem met de meeste kansen, Moorsele met de grootste.”