Een vogel voor de kat ...

Zegevieren tegen de competitieleider, een overwinning om te koesteren.  Ik loop al een week rond in dezelfde kleren en haalde mijn jas uit de wasmand om de zoete geur van de triomf te redden van de wasverzachter. Elke ochtend stap ik nu met hetzelfde been uit bed en mocht het kunnen ik at dezelfde boterhammen nog eens op. Mijn kat die voortaan Tibo heet, miauwde vandaag weer zeven keer.  Dit kan maar één ding betekenen: dat groenzwarte vogeltje uit Marke is voor de kat.     

Victor scoort na vijfendertig seconden.  Het merendeel van de supporters heeft bij het betreden van het stadion niet eens door dat er al is gescoord.  Moet zowat een clubrecord zijn, proficiat.  De thuisploeg schuift meteen op in de richting van het bezoekend doel.  Victor aarzelt niet en drukt af.  De doelman helpt de één-nul op het scorebord.  Als er al tactische plannen zijn gemaakt, dan mogen die nu op de schop.

De bezoekers krijgen het eerste kwartier cadeau maar doen er niets mee. Terwijl wij op de tegenaanval speculeren. En dat zal lonen.

In minuut vijfendertig ziet het er niet goed uit bij de bezoekende verdediging.  En twee minuten later al zeker niet.

Eerst is het aan Robbe die zichzelf weer spits moet voelen na dit staaltje van opportunisme.  Doelman Pattijne gaat onder de bal door, hij prikt zijn doelpunt in de verste hoek.

Eventjes later loopt Tibo op zijn dooie gemakje tussen de Markse  standbeelden door.  Hij maakt het af. 3-0 ! Mijn buur glundert en zijn buurman ook.  Kat in ‘t bakkie?

Het kan verkeren zei Bredero. 

Victor haalt zich bij het al te enthousiaste tackelen van een tegenstander een gele kaart op de hals. Kan gebeuren natuurlijk. Twee minuten later, bij een inworp op een plaats waar zelden iets gebeurt, duwt hij zijn tegenstander tegen het canvas bij een akkefietje over een-bal-snel-inwerpen. De referee presenteert hem een tweede kaart.  Zijn match is voorbij, gene proficiat. 

Wordt dit het kantelpunt van de wedstrijd?

Tijdens de rust brult de trainer van Marke zijn ploeg wakker, de verwijten vliegen in het rond.  Het zal niet baten.  De overwinning is dan al een feit, alleen weet hij het nog niet. 

Marke vindt wel het balbezit maar niet de oplossing tegen een stug en erg goed verdedigend blok van SVW.  Integendeel, het zijn wij die nog de beste kansen versieren.

Ik geef er  eentje mee.  Hafidh ontfulselt een radeloze verdediger de bal en gaat op de loop.  Alleen voor doel besluit hij op de doelman.  Weg dat vierde doelpunt. Hij kon de match die eigenlijk al beslist is op dat moment nog wat extra glans geven. 

De supporters trekken welgezind naar huis, bevrijd van degradatiezorgen.

Hij: “Hallo schatje, ik ben er.”

Zij: “De kat miauwde de hele avond. Geef eens wat brokken uit die zak daar.”

Hij: “Er zit toch nog zalm in de frigo?”