Pieterman aan de aftrap

Gezien hoe Pieterman rond een probleem kan dribbelen, hoe strak zijn voorzetten zijn, hoe onvoorspelbaar zijn acties? Met welk gemak hij een tegenstander op het verkeerde been zet, hoe je zijn voorzetten maar in doel hebt te koppen? Al ooit door hem getackeld? Hoog tijd dat hij opgevist wordt en aan de aftrap verschijnt. Zo geschiede.

De match leest als een stationromannetje met een happy-end: een eenvoudig verhaal waarin de underdog het haalt van de favoriet. Enkele helden (Remi, Victor, Jens en Tjardo) nemen het voortouw en dwingen de favoriet op de knieën. Er zit wat geluk bij. Of ongeluk, het is maar hoe je het bekijkt. Maar om te winnen moeten anderen falen. Dat deel van het verhaal komt op naam van de bezoekers.

3-0, de eindstand. Een speler van RC Waregem, hoog in de tribune, heeft maar één zin nodig om de match samen te vatten: “Dit is niet wat je denkt.” (Nogal wat anders dan Pietermans ellenlange vertelsels.)

De bezoekers nemen resoluut de wedstrijd in handen, verzamelen enkele goede kansen maar falen bij de afwerking. Al doe ik daarmee Remi onrecht aan. Drie maal kraaide de haan: een pegel van op afstand, een rake kopbal en een lage schuiver. Alle vakkundig geneutraliseerd, de nul blijft op stok.

Onze eerste aanval, ons eerste doelpunt. Een slordigheid bij de bezoekers, Robbe gaat aan de haal met de bal, temporiseert en schuift het leer naar Victor. Hij trapt beheerst binnen. 1-0 in minuut zestien. Zo snel kan het gaan.

De bezoekers blijven dominant. Drukken ons volledig terug op de eigen speelveld en verzamelen enkele goede kansen waar Remi wel raad mee weet. Vier hoekschoppen op een rij, de gelijkmaker hangt in de lucht. Die perfect ingekopte bal verdwijnt geheid in de kruising als Remi niet alles uit zijn kast haalt.

De tweede helft brengt meer van hetzelfde: bezoekers op zoek naar late paaseieren en een thuisploeg met man en macht voor doel om te pompen of te verzuipen.

“Als we nu de gelijkmaker slikken wachten ons nog bange minuten.”

Remi blijft attent keepen. Jens, dé rots in de branding. Wat goed dat hij in laatste instantie zijn hoofd tegen de bal krijgt om een levensgevaarlijke voorzet eruit te halen. Dame fortuna is eindelijk tot inzicht gekomen: “Ik geef SVW ook eens een zetje.”

Geen groter plezier dan scoren tegen je ex-ploeg. Jordy (ook ex RC) snoept een balletje af, speelt het kleinood door naar Tibo die op de loop gaat. Hij behoudt het overzicht en zet voor. Tjardo werkt perfect af.

Er rest de bezoekers nog één kwartier om het tij te keren. Ze blijven echter in hetzelfde bedje ziek: een falende afwerking.

In de laatste minuut doet Victor er nog een schepje bovenop: een harde bal in de kruising.

En van wie kreeg Victor die goede voorzet aan de aftrap?

Juist, van Pieterman.