Pieterman op de kermis

Beste sportvrienden,

Onze beste wensen voor het nieuwe jaar. Bovenal een goede gezondheid die u toelaat om alle wedstrijden van uw geliefkoosd SV Wevelgem City, bij te wonen. Dan kunnen jullie de ploeg aanjagen want ’t zal nodig zijn.

De transfercarrousel draait momenteel op volle toeren. En dit jaar ben ik erop gesprongen. De voorbije jaren dacht ik telkens: ik blijf waar ik ben, ‘k ben hier thuis. Welke zin heeft het om aan de andere kant van de provincie mijn vinnen te strekken. Ver van huis voor meer van het zelfde en minder van het andere leek mij niet de moeite waard.

Vandaag ziet mijn wereld er wel helemaal anders uit nu ik twee en een halve keer met naam en toenaam de koppen van de kranten haalde. Het is tijd om mijn roem te verzilveren met een exotische transfer. Sssst, aan niemand zeggen, ’t is nog een geheim. Er worden mij schatten beloofd.

Er resten ons veertien wedstrijden om het behoud te verzekeren. Jawel. Als je dertiende staat heb je een probleem en is de tijd om tal van excuses te verzinnen op. Er moet gewonnen worden en wel meteen, vanaf de eerste minuut van de terugronde.

We spelen drie derby’s op een rij. In de heenronde verloren we ze allemaal — meteen een triestige hattrick die niemand voor mogelijk hield. Marke, Moorsele en Bissegem moeten nu wel punten opleveren. Bij deze zijn er gewaarschuwd.

Drie bonuspunten tegen Bredene? Als iedereen van Bredene blijft winnen is dat gewoon een verplicht nummer met kans op blessures en gele of rode kaarten, een beetje troost voor de portemonnee die al even uit vorm is als de ganse ploeg. Met puntenverlies in deze wedstrijd houd ik geen rekening. Stel je voor: “SV Bredene behaalt zijn eerste en enige punten van de competitie op het veld van SV Wevelgem.”

Daarna krijgen we alle kleppers van de reeks voorgeschoteld, de ploegen die meedoen voor de prijzen. Het moet gezegd: meestal zijn we op ons best tegen zulke ploegen. Dat de geschiedenis zich moge herhalen.

De laatste twee wedstrijden worden mogelijks onze levenslijn. Kunnen we daar nog de broodnodige punten sprokkelen? Of hangt de handdoek dan al lang ergens in de kleedkamer te drogen?

Eén geruststelling: voetbal is koppig en even onvoorspelbaar als zijn acteurs. Misschien valt alles in de plooi. Misschien werkt de trainerswissel als een tsunami. Misschien vinden de sterkhouders hun tweede adem. Misschien stijgen de jonkies boven zichzelf uit omdat ze absoluut in deze reeks willen blijven voetballen, bij SV wel te verstaan.

En heel misschien zie je mij straks blinken op de website van…