Geen twee zonder drie

Om vijf uur deze morgen had mijn collega uit Wielsbeke zijn verslag al klaar. Of vroeg opgestaan of niet kunnen slapen na het vertoon van zijn ploeg.

Pieterman in snelheid genomen! Wat KSC niet één keer lukte op het veld speelt hij wel klaar. Klasse, niks aan toe te voegen behalve enige kanttekeningen.

Wij worden “de ploeg in vorm” genoemd, waarvoor dank. Drie weken geleden, de match tegen Bissegem. Na het laatste fluitsignaal en de 2-1 nederlaag: één grote bende van ellende. Da’s pas … twee overwinningen geleden. Gaat dit niet wat te snel?

Ahlan wa sahlan Mehdi (Welkom Mehdi).

De bezoekers maken weinig haast: balletje breed, balletje vooruit en ééntje achteruit. Eén keer links, twee keer rechts. Op de plaats rust. En nog eens.

Ideaal scenario voor de snelle omschakeling. En daar heb je een metronoom voor nodig. In ons geval noemt deze Mehdi. Een klasbak die pas sinds januari voor ons speelt. Hij is het die de ploeg op sleeptouw neemt, de ontbrekende schakel die iedereen beter maakt, rust aan de bal.

Minuut drieënveertig. Balverlies bij Wielsbeke. Mehdi temporiseert even om zijn voorspelers de tijd te geven om aan te sluiten, dan een listig balletje op Robbe. Hoe leuk is dat om te scoren tegen jouw ex-ploeg? Het is dan wel al 1-0.

Bienvenue Noah.

Aandacht voor een andere uitblinker.

Noah speelt nu op de linksachter, eindelijk. Hij lijkt daar geboren en getogen en met zijn technische bagage kan hij een goede voorzet trappen.

De eerste hoekschop van de wedstrijd verkwanselen we. Bij de tweede gaat Noah naar de hoekschopvlag. Doelman Callens gaat onder de rot-van-effect bal. Eerst lijkt het dat Robbe er nog aan komt, maar neen de bal gaat rechtstreeks binnen.

De tweede helft zoals Evert hem ziet.

“Wielsbeke komt met goede moed uit de kleedkamer. Veel arbeid, enkele goede voorzetten maar geen gevaar. Wij grepen wél onze kansen. 4-0 is niet eens overdreven. Veel uitblinkers bij ons vanavond, Mehdi op kop. Tja, het is iedere week pijnlijker en pijnlijker om daar te zitten kijken en niet mee te kunnen doen.”

Een niet te stillen honger naar meer.

We blijven goed georganiseerd acteren onder de regie van Mehdi.

Lang hebben we niet moeten wachten op het derde doelpunt. Tibo met een scherpe voorzet op Robbe. Geen genade voor zijn ex-ploeg (zo gaat het meestal bij exen).

Zo’n opdoffer komt zelfs de competitieleider niet meer te boven.

Onze invallers zijn ook aan het feest: Hafidh zet de kers op de taart en maakt daarmee een einde aan een match die er eigenlijk geen was. Enige troost voor de bezoekers: “Het is lang geleden dat we nog eens verloren.”

Hij: “Schat, de telefoon rinkelt. Neem jij ‘ns op ! Ik kan niet, de kat zit op mijn schoot.”

…..

Zij: “Verkeerd verbonden. Ene Piet Verschelde uit Wielsbeke vroeg achter Dr. Pieterman. Nooit van gehoord.”