top of page

Hoeveel pech kan je hebben?

  • jurgenboone
  • 28 sep
  • 2 minuten om te lezen

Dit is niet het verslag dat ik in gedachten had. Een wedstrijd tegen Wervik is een graadmeter, de wedstrijden tegen Bredene en Ardooie waren gewoon leuk. Vanavond kennen we ons gewicht, hoe zwaar we wegen. Over bruto, tarra en netto zou het gaan.

Over talent, ervaring en inzet. Het is nooit zover gekomen.


We zien twee ploegen van SV Wevelgem aan de aftrap. Elf man op het groene tapijt en een ploeg titularissen in de tribune. weliswaar niet voltallig.


De vlassers vinden elkaar niet in het matchbegin. Iedere aanzet tot een volwaardige aanval loopt mank, een heel toepasselijk woord in zijn letterlijke betekenis. En het zal tot de veertigste minuut duren vooraleer we daarin zullen slagen. Het levert een schotje op doel op.


Is er dan niks te beleven? De thuisploeg is aan het feest. Bij de tweede kans is het raak. Rogiers kan in eerste instantie het harde schot nog keren. Maar de goed gevolgde Madiani schuift de openingstreffer binnen. Hij scoort ook de 2-0. Een voorzet van op links kan hij ongehinderd binnen koppen. Meteen ook de eindstand.


Ons verhaal verloopt dramatisch.

Minuut twintig. In een duel van dertien in een dozijn gaat Evert neer. Onze gelegenheidsspits tast naar zijn enkel. Tien minuten laten wordt hij vervangen, op weg naar de tribune Tibo Margo komt hem vervangen. Wat kan deze ex-speler van Wervik tegen deze overmacht?


Minuut vierenveertig. Jens Couckuyt doet een sliding en blijft kermend van de pijn liggen. Onze kinesist kan maar ƩƩn ding vaststellen: onmiddellijke vervanging. Geen tribune voor hem, de spoedafdeling van het AZ is zijn deel. Jens out, Noah in.


Minuut zestig. Tactische vervanging. De verdienstelijke Ahmad wordt vervangen door Hafid. Kan de jonge spits het tij helpen keren? Is er nog hoop voor onze getormenteerde supporters? Een afgekeurd doelpunt stemt ons even wat vrolijker. Blij als we zijn met een dooie mus. Tot…


Minuut zeventig. Emiel gaat zitten aan de zijlijn en wenkt de kinesist. Later zal zij zeggen: ā€œIk kreeg de tranen in mijn ogen. Wat is dat toch?ā€. Ook op weg naar de tribune.


En nog is de miserie niet over. Als ook de pas ingevallen Hafid nog eens geblesseerd naar de kant gaat is de bank leeg. We eindigen de match met zijn tienen.


Ondertussen is de tribuneploeg wel voltallig. Niet te geloven.


ree

bottom of page