Ieder punt is een stunt

Zie ons staan: volledig buiten adem, bengelend op de bijna voorlaatste plaats, net een tussensprintje achter de rug van vier op vierentwintig. Wat kan een ploeg die in de touwen hangt beginnen tegen de competitieleider? Is de ploeg goed uit de reanimatie gekomen? Heeft dr. Verbeeck de juiste behandeling gevonden? Vandaag krijgen we antwoorden.

Maar kijk: we krijgen een gelijk opgaande eerste helft voorgeschoteld met een aangename pot voetbal. Als Wervik in het eerste kwartier een licht overwicht heeft, nemen wij daarna gezwind over. En, het is even geleden, we winnen duels. Toch één van de voorwaarden om überhaupt een resultaat te kunnen neerzetten.

Er zijn halve kansen aan beide zijden. Tibo is bijzonder bedrijvig tegen zijn ex ploeg en wil duidelijk stunten. Daar weten wij alles van, we zijn wekelijks geconfronteerd met dit fenomeen: ex spelers die tegen ons plots boven zichzelf uitstijgen. Vorige week nog Andres Dewaele, de weken daarvoor Gregory, Yari…

De grootste kans van de eerste helft is echter voor ons. Niet zomaar een kansje, maar een huizenhoog geval. Tibo en Robbe zwerven rond de grote driehoek wanneer een bezoeker zich verslikt in de bal. Plots kunnen ze met twee op doel af. Tibo komt oog in oog met de doelman, probeert een schuiver, maar ziet zijn poging in hoekschop verwerkt.

We komen vinnig uit de kleedkamer en nemen de match resoluut in handen. Lang hoeven we niet te wachten op kansen. Tibo met een lage voorzet, Robbe van dichtbij… recht op de doelman. “Voortdoen gasten, goed bezig.” rolt van de tribunes. De Wervik(h)anen hebben niks te kraaien.

De duels worden feller, de intensiteit groeit. Lees je de wedstrijd tussen de lijnen dan zie je onze verbetenheid. Wervik daarentegen maakt een wat gelaten indruk, alsof het wel mag maar niet moet. En juist dat straffen we af in minuut zesenzestig.

Het lijkt alsof ik in herhaling val, maar het is gewoon zo: alweer Tibo met een actie. Hij laat twee Wervikse verdedigers grazen op een kunstgrasveld (geen sinecure) om daarna doelman Olievier te verrassen met een lage knal: 1 0. De verdiende voorsprong.

De bezoekers komen deze opdoffer nooit meer te boven. Geen bezieling, geen heilig vuur, geen straffe Wervikse toebak vandaag. Een paar schermutselingen in de grote rechthoek niet te na gesproken. En als er dan toch gevaar dreigt, staat doelman Rogiers paraat met een alerte redding.

We tellen af. En af. En af. De overwinning komt niet meer in gevaar. De kansen op een dubbele voorsprong laten we liggen, maar wie maalt daarom.

Tibo is dan al vervangen onder luid applaus. Zwaaiend met zijn armen naar de volle tribunes, genietend van de roem verdwijnt hij in de catacomben van het Sportspoor.

Van een stunt gesproken.