top of page

De match achter het verhaal

  • jurgenboone
  • 1 dag geleden
  • 2 minuten om te lezen

De Wevelgemse familie is nerveus, maar al te goed beseffend dat deze match wel eens

cruciaal zou kunnen zijn in de strijd om het behoud.


Na één minuut laat de coach van de thuisploeg zijn visie op de wedstrijd luidkeels

kennen: ”Geen risico”. En zo geschiede. Het eerste kwartier vergaat in niks. Het loopt

trouwens ook voor geen meter bij de Vlassers: foute keuzes bij het uitverdedigen,

overhaaste passing en nul tempo. We zullen een erbarmelijke eerste helft afleveren,

zonder ook maar één kans bijeen gevoetbald te hebben.


De thuisploeg houdt woord, geen risico. En toch versieren ze een drietal erg goede

kansen. Bij de eerste is het al raak. Op hoekschop kan Rogiers, gehinderd door een

eigen verdediger, de bal onvoldoende keren. Het schot dat erop volgt spat uiteen op de

deklat, in de rebound scoort Dewaele de 1-0. De meegereisde paars-witte supporters

kijken naar de toppen van hun schoenen. De andere kansen ontstaan op gelijkaardige

wijze: onzekerheid in de verdediging bij stilstaande fases. Een mistrappen van Jens

brengt Vandeputte alleen voor Rogiers. Hij kraakt zijn schot, via de vingertoppen van

Rogiers gaat de bal naast. Op de hoekschop zien we een replay van de voorgaande

fases: na slecht ontzetten een gevaarlijke rebound. Een simpel tikje was genoeg voor

een dubbele achterstand. Hier ontsnappen we aan een vroege dood.


We komen wel scherp uit de kleedkamer. Al ons gebeuk deert de thuisploeg niet, tot

minuut tweeënvijftig. Robbe legt de bal oordeelkundig terug op Victor, ideaal achter de

bal nu. Hij blijft beheerst en rondt af met een harde plaatsbal. Zijn eerste doelpunt van

het seizoen = taart voor de KORE-familie.


Een zucht van opluchting. We nemen zowaar de wedstrijd in handen, het geloof in een

goede afloop groeit: “ C’mon boys, erop en erover.” Eén keer nog komen we ei zo na op

voorsprong. De bal van Tibo gaat naast.


Naarmate de tijd verstrijkt daalt onze intensiteit.


Een wissel bij de thuisploeg die wedstrijd doet kantelen: nr. 4 Elyas Barros Silva komt.

Hij gaat tekeer als een bezetene, loopt alles dicht en stuwt zijn ploeg naar voren. Hij

heerst nu op het middenveld.


In minuut vijfentachtig stort ons kaartenhuis in. Een voorzet vanop rechts wordt van

dichtbij in doel gekopt door Sturm. Waar was iedereen? Naar de zoveelste replay van de

replay aan het zien?


Daar sta je dan met zijn elven beteuterd te zijn. Ons noodo􀆯ensief levert enkel wat

geharrewar voor doel op. De ref fluit ons de afgrond in.


Is er een dokter in de zaal?


bottom of page